Παιδί του αγνοούμενου - ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΥΔΑΚΙ

«Μετά την μπόρα την δαιμονική θα 'ρθει η λιακάδα η θεϊκή»

Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018

Παιδί του αγνοούμενου

Από παιδί,για χρόνια,
κρατούσα στα χέρια μια φωτογραφία,
του πατέρα των ονείρων μου,
τον είπαν αγνοούμενο,
μα εγώ έπαιζα μαζί του για ώρες
μέσα στο παιδικό δωμάτιο
τις μέρες των μεγάλων βροχών.

Όμως άξαφνα έφευγε
κι άφηνε στη θέση του
ένα μαύρο σκοτάδι
που τρύπωνε μες στην καρδιά.
Όμως άξαφνα έφευγε
κι άφηνε το παιγνίδι στη μέση,
χωρίς τη χαρά του τέλους
κι ένα παράπονο στα μάτια.
Με πήρε πρώτη μέρα στο σχολείο
όμως όταν πλησίασα τη δασκάλα
άξαφνα έφυγε,
αφήνοντας το χέρι μου μετέωρο,
να κρατά μόνο τη φωτογραφία του.
Αργότερα τον σύστησα στην άνοιξη,
είχα τόσα πολλά να πω γι' αυτόν,
όμως άξαφνα έφυγε,
αφήνοντάς με μέ ένα βαρύ χειμώνα
και μια φωτογραφία στο χέρι.
Τον είδα που ήρθε κρυφά στα στέφανα,
χάρηκα,
ήταν σαν φως
που χόρευε μες στη χαρά του,
αλλά άξαφνα έφυγε
κι άφησε στα χέρια μου
μόνο τη φωτογραφία του.
Χθες μου τον έφεραν
σε ένα μικρό κασόνι,
τον είπαν ήρωα
και τον στόλισαν
με χρώματα και σημαίες,
μα εγώ
εξακολουθώ,
να κρατώ στα χέρια μου,
μόνο τη φωτογραφία του
κι ένα κλωνάρι πικροδάφνης
με άνθη αιμάτινα.
Ανδρέας Χατζηχαμπής
Ποίημα : Παιδί του αγνοούμενου
Ποιητική Συλλογή :Οδυσσέας Αστέρης, Εκδόσεις Κέδρος, 2018

44 χρόνια μετά και οι μνήμες πονάνε!!