Tο Εκκλησάκι Της Παναγιάς Ευαγγελιστρίας στο Βουτσάνι Καλύμνου-Τα Θαύματα (βίντεο)

Στην ανατολική πλευρά της Καλύμνου και στα ριζά του βουνού που υψώνεται δυτικά από το σημείο που μπαίνουμε στον Βαθύ, ξεκινάει ένας μικρός ασφαλτοστρωμένος ανηφορικός δρόμος ο οποίος μας οδηγεί σε μια κρυμμένη κοιλάδα με ελάχιστη βλάστηση, πολλή όμως ευλογία!




Πρόκειται για το Βουτσάνι, έναν μικρό οικισμό με 10 κατοίκους και μικρές καλλιέργειες, μεταξύ αυτών το «κτήμα Παναγιάς» με το Εκκλησάκι Της Παναγιάς Ευαγγελιστρίας. Η κα Πόπη Τρικοίλη που διαμένει 40 ολόκληρα χρόνια στο σημείο, για περισσότερο από 8 μήνες τον χρόνο, είναι ο άνθρωπος που έχει κληρονομήσει την φροντίδα της Εκκλησίας και με την βοήθεια της Παναγιάς έχει αναβαθμίσει το κτήμα μετατρέποντάς το σε μια μικρή όαση, παρά την έλλειψη ηλεκτρικού ρεύματος.
Την γνωρίσαμε ένα απόγευμα, μετά την  Απόδοση της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στο τέλος του Αυγούστου. Μας κέρασε μεζέδες και γλυκίσματα και μας μίλησε για την πολύχρονη εμπειρία της στο σπίτι της Παναγιάς:

Το εκκλησάκι-Οι εικόνες

« Το μοναστηράκι αυτό ήταν τόπος προσκυνήματος για εκατοντάδες χρόνια, από τους κατοίκους που διέμεναν στο «καστρί» (κάστρο) στο απέναντι βουνό. Ανέλαβα την φροντίδα του πριν από 40 χρόνια, όταν δεν μπορούσε άλλο η γριούλα που την φρόντιζε, η παλιά Καλή, και την μεταβίβασε στον πατέρα μου. Τότε ήταν απλά ένα εκκλησάκι και γύρω γύρω χώματα.
Η παλιά Καλή θέλησε κάποια εποχή να φτιάξει την εικόνα της Παναγιάς της Ελεούσας που είναι μισοκατεστραμένη. Η εικόνα όμως δεν ήθελε να φύγει από το εκκλησάκι. Τρία άτομα και μετά βίας, λόγω του ότι βάρυνε, κατάφεραν να την φορτώσουν σε κοφίνι, πάνω σε ένα γαϊδουράκι για να την μεταφέρουν στο μοναστήρι της Βουβαλίνας στην Ιχθυόσκαλα. Ο καλόγηρος επί τρία βράδια άκουγε στον ύπνο του την Παναγιά να διαμαρτύρεται και να απειλεί επειδή την πήραν από το σπίτι της. Κάλεσε την γιαγιά να έρθει να την πάρει πίσω και η εικόνα έφυγε, πανάλαφρη πλέον στα χέρια μόνο της παλια Καλής.
Πρόσφατα, έγιναν κάποιες διορθώσεις στην εικόνα από τον παπα-Παντελεήμονα ο οποίος μάλιστα μου είπε ότι τις τρεις πρώτες ημέρες το κελί του ευωδίαζε από την εικόνα.

             Παναγιά η Ελεούσα

Εξέχουσα θέση στο εκκλησάκι κατέχει η εικόνα της Παναγιάς του Ευαγγελισμού η οποία είναι θαυματουργή και η εικόνα της Παναγιάς της Βρεφοκρατούσας την οποία έχω ονομάσει και «Σαββίτισσα» γιατί είναι από τα χέρια του Αγίου Σάββα μας, ο οποίος το 1931 που την αγιογράφησε, ερχόταν να απολαύσει το κτήμα και να δει και τα πνευματικά του παιδιά».

Τα θαύματα

« Πριν από λίγα χρόνια, εδώ δεν υπήρχε νερό. Έπαιρνα κάθε βδομάδα από τον Βαθύ ένα βυτίο νερό ίσα για να συντηρώ τα φυτά. Παρακάλεσα την Παναγία να κάνει κάτι, για να αποκτήσουμε δικό μας νερό. Ένα καλοκαίρι, μέρες Δεκαπενταύγουστου, άσπριζα τα παρτέρια με τα λουλούδια και άκουσα, στο σημείο που βρίσκεται τώρα το πηγάδι, ήχο νερού να χτυπάει πάνω σε πέτρα. Σκέφτηκα πως ίσως είναι κάποιος πειρασμός, όμως κι άλλη φορά ξανασυνέβει το ίδιο και έτρεξα στην εκκλησιά και παρακάλεσα την Παναγιά, αν είναι δικιά της επέμβαση να μου δώσει την δύναμη να την συνεχίσω.
Σε μια βδομάδα δούλευε η μπουλντόζα σκάβοντας στα τεσσεράμισι μέτρα, ώσπου συνάντησε σκληρό βράχο. Πέρασε ο χειμώνας και ο τεχνίτης με το κομπρεσέρ που του είχα ζητήσει να ‘ρθεί, εμφανίστηκε την ημέρα της εορτής του Ευαγγελισμού.  Μετά την ακολουθία ξεκίνησε να δουλεύει, αλλά μου ξεκαθάρισε πως δεν υπάρχει ίχνος υγρασίας και να μην ελπίζω. Του απαντώ, δείχνοντας προς την εκκλησία και εννοώντας την Παναγιά, πως 'η Νοικοκυρά κάνει κουμάντο'. Τότε αυτός ξαναμπήκε στην τρύπα και μετά από δέκα λεπτά άρχισε να φωνάζει ‘νερό, νερό!..και παγωμένο!’.
Έκλαιγα από την χαρά μου φιλώντας την εικόνα Της, ο κόσμος φώναζε χαρούμενος και βαρούσε την καμπάνα. 

      Ο Ευαγγελισμός Της Θεοτόκου

Από τότε φτιάξαμε το πηγάδι, φέραμε και την αντλία και το περιβάλλον όλο άλλαξε! Μέχρι τότε όμως, το πηγάδι και η εγκατάσταση με είχε βάλει σε πολλά έξοδα. Άρχισα να στριμώχνομαι και να στενοχωριέμαι. Ένα βράδυ –δεν μπορώ να ξεχωρίσω εάν ήμουν καθιστή ή κοιμόμουν- βλέπω τρεις νέες γυναίκες να πλησιάζουν από το χωράφι. Η ομορφότερη από τις τρεις με ρώτησε 'πώς πάνε οι δουλειές σου;’ και της απάντησα πως ‘δυσκολεύομαι’, όμως μου είπε να μην στενοχωριέμαι καθόλου και μου έδωσε ένα ροζ χαρτάκι με λουλουδάκια να το έχω πάντα μαζί μου. Η μια από τις άλλες δυο Της είπε ‘πάμε να δούμε και το σπιτάκι σου;’ Και τότε κατευθυνθήκαμε προς το εκκλησάκι και αυτή η ίδια -η ομορφότερη- μου χάρισε μια άσπρη κάπα που φορούσε επιμένοντας να την κρατήσω, ώσπου αποφάσισα να την κάνω κάλυμμα για το Ιερό. Όταν έφευγαν άκουσα τις άλλες δυο να της λένε ‘α… μικρό είναι το σπιτάκι σου…’ και αυτή τους απάντησε ‘μικρό… αλλά θα μεγαλώσει!’.

Μέχρι σήμερα η Παναγία με βοηθά χωρίς σταματημό. Δεν μου λείπει τίποτα. Στην γιορτή Της πέρυσι δυσκολεύτηκα με τα έξοδα και τότε ένας επισκέπτης Αμερικάνος μου πρόσφερε εκατό ευρώ. Εφέτος δυσκολεύτηκα το ίδιο αλλά πήγαν όλα καλά γιατί η Παναγιά ήταν Παρούσα στην γιορτή και υπήρχε μια ιδιαίτερη λάμψη. Δυο μέρες μετά ακούω μια φωνή να λέει ‘Η Μαρία έφυγε’.  Και η λάμψη απεχώρησε.

Της Αγίας Σοφίας επιστρέφαμε με τον σύζυγο μου τον Μανώλη, βράδυ με ταξί από το Άργος. Είχαμε επισκεφθεί την κόρη μου, που γιόρταζε. Πολλά μέτρα πριν φτάσουμε στο εκκλησάκι βλέπουμε μια δυνατή λάμψη από το σημείο του, σαν προβολέας, σαν φώτα αυτοκινήτου. Λέμε ‘κάποιος ήρθε να επισκεφθεί την Παναγιά’, όμως μόλις φτάσαμε δεν υπήρχε κανείς, ούτε το φως. Ο ταξιτζής μαζί με έναν φίλο του συνοδηγό θέλησαν, από περιέργεια, να ελέγξουν οι ίδιοι τι συνέβη και μπήκαν στην εκκλησία, όμως βρήκαν μέχρι και το καντήλι σβηστό. Την επόμενη μέρα ξαναήρθαν για να ερευνήσουν το συμβάν.

Μια άλλη ημέρα που ερχόμουν από τον Βαθύ, βλέπω κάποιον να κάθεται έξω από το εκκλησάκι μαζί με μια μαυροφορεμένη κυρία όρθια δίπλα του η οποία απομακρυνόταν για να περιεργαστεί το χώρο. Μόλις πλησίασα βλέπω πως ήταν ο γείτονάς μας ο Χρήστος και του λέω ‘Η γυναίκα σου πού είναι;’. Μου απαντά πως δεν είχε φέρει την γυναίκα του μαζί και ούτε είδε να περπατά δίπλα του καμιά γυναίκα.
Όποια ήταν… Εξαφανίστηκε!».

        Παναγία Η Βρεφοκρατούσα - Σαββίτισσα

Οι  ιστορίες της κας Πόπης, μπήκε Οκτώβρης και δεν μου φεύγουν εύκολα από το μυαλό. Καλύτερα να μην φύγουν ποτέ, γιατί σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς που ζούμε, η πίστη μας κάποιες στιγμές κλονίζεται και πρέπει τότε να θυμόμαστε πως υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι σαν την κα Πόπη, που δεν αμφέβαλαν ποτέ. Και δεν υπήρξαν μόνοι τους ούτε λεπτό. Και εισακούστηκαν. 

Στο βίντεο που ακολουθεί βλέπουμε την ίδια την κα Πόπη να περιγράφει με τον μοναδικό της τρόπο όλα αυτά. Θέλω να ευχαριστήσω την Αμαλία Χατζηκώστα για το υπέροχο μοντάζ και επεξεργασία του βίντεο και κυρίως την ίδια την Παναγία μας που μας αξίωσε να εμπλακούμε στην ιστορία αυτή, αυτού του τόσο αγαπημένου Της τόπου.




Κωνσταντίνος Χατζηκώστας, 1/10/2016 
http://tostavroydaki.blogspot.com/

0 σχόλια

ΤΑ ΠΙΟ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ